Tempur

“Hiegh!” Ik hapte naar lucht.

De verkoopster had ons zonet de prijs van een Tempur matras meegedeeld waarop Watson en ik aanstonds verbleekten tot RAL 9010.

Dit was nochtans mijn laatste hoop geweest. Mijn eigenwijze rug was erin geslaagd om ons de voorbije jaren zoveel matrassen in en uit onze woning te laten versleuren, dat het leek alsof ons seksleven wel héél spectaculair moest zijn. Stel je voor, wat zouden de buren wel niet denken. Eerst was er die Ikea Sultan latexmatras, die als beste koop uit de resultaten van Test-Aankoop naar boven was gekomen. En waarop ik al gauw verging van de pijn. Vervolgens probeerde ik een goedkopere matras uit van Sleepy. Zonder woorden. Daarna droomde ik heerlijk weg op de Ortorest koudschuim matras van Van Landschoot – wat mij betreft de beste matras ooit – ware het niet dat mijn volle zesenvijftig kilogram al gauw voor een ondiepe kuil had gezorgd ter hoogte van mijn heupen. En de pijn dus in alle hevigheid terugkwam. Ten einde raad bestelde ik online een zeer betaalbare Ravensberger matras, waarvan de kwaliteit me aangenaam verraste. Tot ook hier het gevreesde putteke opdook en ik node op zoek moest naar alweer een nieuw exemplaar.

Maar duizendzeshonderdvijftig euro voor een onnozele klomp NASA-schuim? Serieus? De verkoopster keek nog altijd serieus.

“Luister”, zei ze. “We hebben toevallig (you lucky bastards) een actie lopen waarbij je bij aankoop van een Tempur matras er een prachtig en zeer kwalitatief éénpersoonsdekbed ter waarde van maar liefst tweehonderdvijftig euro bovenop krijgt.”

Nóóit zou ik een dekbed kopen aan zulk een bedrag. Of toch nooit meer. Ik herinner me nog goed de allereerste set die ik kocht toen ik alleen ging wonen, nu meer dan twintig jaar geleden, bestaande uit een zomer- én winterdeel van een groot formaat (een toekomstig lief indachtig), mét drukknoppen (wroetbestendig) én gevuld met echte dons (wist ik toen veel van het dierenleed dat hier achter zit). Maar de wraak van de gepluimde eenden was bijzonder groot en de peperdure aankoop bleek een serieuze miskoop: nog nooit in mijn leven heb ik méér kou geleden.

En wat moesten we met een éénpersoonsdekbed? We hebben niet eens kinderen. Zien we er dan werkelijk zo afgeleefd uit, verdomme!

“Hiegh!” piepte ik verontwaardigd.

Het bleef stil aan de overkant van het tafeltje in de toonzaal.

“Hiegh!!!”

“Ik begrijp het”, zei de dame uiteindelijk. “Ik veronderstel dat jullie helemaal geen kinderen hebben en dus weinig kunnen aanvangen met een éénpersoonsdekbed”.

Ik knikte, nog steeds in shock.

“Kijk”, vervolgde ze op strenge toon. “Ik zal jullie in de plaats van het dekbed een korting van tweehonderdvijftig euro geven. Dan hoeven jullie nog slechts veertienhonderd euro te betalen. Dat is dan toch wel een héél mooi cadeau, zou ik zo denken.” Stelletje armoezaaiers.

Twee maand geleden werd het langverwachte stuk schuim geleverd. Vandaag ben ik nog steeds in behandeling bij een kinesist …

Iemand een Tempur ?

Fred in dromenland ….

 

Geef me een like en ik blijf schrijven, geef me geen like en ik blijf ook schrijven ;-).  Likes zijn volledig anoniem :-).

3 thoughts on “Tempur

  1. Nadine says:

    Ahh, Fred in dromenland. So cute. Dreaming of his future Ginger? Does he still sleep so well with the little brat, umm, loved sister around? 😉

    • Miss Mockingbird says:

      They sleep separately, to make sure that Ginger doesn’t force him to start playing each morning at 6 a.m. 😉

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.