Maak de draak niet wakker

’n verhaaltje uit de oude doos

Lang geleden – toen ik nog geen diagnose had – verzeilde ik moeiteloos van de ene sociale flater in de andere.

Zo kwam ik op een dag op het lumineuze idee om mezelf kandidaat te stellen voor de functie van Facilitair Manager in een groot bedrijf.  Ik werd – bij gebrek aan enige andere gegadigden – aangenomen en kreeg de leiding over een veertigtal werknemers waarvan het grootste deel poetsvrouwen betrof.   Dát, mijn beste lezertjes, was een heel slecht idee voor iemand die geen snars begreep van het menselijke denken en de bijhorende emoties.

Toch was niet alles kommer en kwel en sommige werkneemsters waren schatten van vrouwen. Niemand moest het zich dan ook in het hoofd halen om een verkeerd woord over hen uit te spreken.

Zo kwam op een goeie dag een dame zich aanbieden als poetsvrouw.  Ashanti was mooi, vriendelijk, goed verzorgd en voorkomend.  Ik nam haar in dienst.  De verantwoordelijke van de poetsdames was erg tevreden over haar inzet en ik was serieus in mijn nopjes omdat Ashanti de allereerste zwarte dame zou zijn die in het bedrijf tewerkgesteld zou worden.  In ons arbeidscontract stond namelijk expliciet vermeld dat elke werknemer – ongeacht zijn of haar religie – de christelijke waarden van het bedrijf diende uit te dragen.  En wat kon er nu christelijker zijn dan de eerste zwarte dame in dienst te nemen.

Een korte tijd na haar aanstelling werd ik dringend naar het kantoor van collega Donderwolkje geroepen, tevens de moeder van één van de poetsvrouwen.  Donderwolkje was niet bepaald een zonnetje in huis en ik voelde de bui al hangen.

Ter plaatse werd ik prompt uitgescholden: “HOE DURFT GE DIE ZWARTE BIJ MIJN DOCHTER IN OPLEIDING ZETTEN!! ZE KAN NIET KUISEN!! ZE BEGRIJPT NIKS!! ZE KENT GEEN NEDERLANDS!!” En zo ging dat maar door terwijl mijn bloed ondertussen onheilspellend begon te koken.  Ik probeerde haar veiligheidshalve nog op andere gedachten te brengen – genre, iedereen verdient een eerlijke kans – maar ze was voor geen rede vatbaar.  Integendeel, ze eindigde met de woorden: “GE ZOUDT ZE BETER ONTSLAAN EN ZEGGEN DAT ZE TERUG MOET GAAN NAAR HAAR HUTTEKE IN AFRIKA, WAAR ZE THUISHOORT!!”

Op dat moment brak de vuurspuwende draak in mij volledig los en stormde ik zwaar briesend haar kantoor uit, onderwijl enkele meubels in de fik stekend en “FUCK YOU!!!” roepend, waarna ik de deur keihard dichtsloeg.  De klanten in de tegenoverliggende wachtzaal keken me aan alsof ik gek geworden was.

Niet veel later zat ik op het kantoor van de directeur, niet uit vrije wil, voor alle duidelijkheid.  Hij was kort en bondig:

“Miss Mockingbird, ik heb gehoord dat je een meningsverschil hebt gehad met Donderwolkje.  Je moet je gaan verontschuldigen.  Ze heeft dit geëist.”

Ik antwoordde:  “Excuseer ???? Ik geloof dat ZIJ zich dient te verontschuldigen! Tegenover mij én Ashanti !”

Er volgde een hele discussie, maar de directeur hield voet bij stuk.  Uiteindelijk zei ik: “Ik geef nog liever mijn ontslag dan een goede werknemer in de steek te laten!

En de directeur wist dat ik het meende.  Hij eindigde het gesprek met de woorden: “Ge zijt een speciale, Miss Mockingbird”.

En ik mocht gaan en dat was het laatste wat er ooit over gezegd is.

 

Geef me een like en ik blijf schrijven, geef me geen like en ik blijf ook schrijven ;-).  Likes zijn volledig anoniem :-).

6 thoughts on “Maak de draak niet wakker

  1. cat31879 says:

    Ik begin al schrik te krijgen 😉 Weet ge toevallig een leverancier van brandveilige kleding? Ik hoop dat je het voldoende onder controle hebt om geen schade aan te richten. En sommige politieke partijen maar beweren dat racisme geen probleem is op de werkvloer.

    • Dennis says:

      Inconsequent zijn (vb. het ene verkondigen en het andere doen) is meestal de hoofdoorzaak dat de vlam in de pan slaat. “Er is een fatale fout opgetreden. Uw programma wordt nu afgesloten. ” 🙂 🙂

    • Miss Mockingbird says:

      Het strafste vond ik dat ik nog nooit expliciet racisme had ervaren op het werk, en net in het bedrijf dat me een contract laat tekenen waarin staat dat ik de ‘christelijke waarden’ dien uit te dragen, kom je dan zoiets tegen. Dan prefereer ik toch mijn eigen waarden 🙂 .

  2. Nadine says:

    An oldie, but a goodie. I think you did the right thing. NTs would be more timid, but you told them the honest truth!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.